Κυρ, 09 Ιούλ 2006
 Του π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Υπάρχουν Κύπριοι που αντιμετωπίζουν τις επικείμενες Αρχιεπισκοπικές εκλογές αδιάφορα, άλλοι με ζήλο κι άλλοι αρνητικά. Υπάρχουν και άλλοι που θέλουν να ενδιαφερθούν αλλά δεν γνωρίζουν ποιο να ψηφίσουν.Συνήθως η συνάντηση με τέτοιους ανθρώπους γίνεται κρίση για έναν παπά. Τι να πεις; Πώς θα το πεις χωρίς να παρεξηγηθείς και να μην σκανδαλίσεις;
Γιατί δεν είναι τούτες οι εκλογές πολιτικές – κομματικές. Οι όποιοι επίσκοποι – υποψήφιοι είναι «εις τύπον Χριστού», ιερουργούν τα άχραντα μυστήρια, μεταδίδουν τη Θεία Χάρη.
Γι’ αυτό και η όποια «συμβουλή», γνώμη, για τον ποιόν θεωρούμε καλύτερο γι’ Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, πρέπει να γίνεται χωρίς κατάκριση και κατηγορία γι’ αυτόν που δεν είναι, κατά τη γνώμη μας, ο καταλληλότερος. Δεν ταιριάζει σε ιερείς να κατηγορούν αρχιερείς.
Ωστόσο, είναι φανερό πως ο κάθε παπάς θα κληθεί να πάρει θέση. Η αδιαφορία για το ποιος θα εκλεγεί Αρχιεπίσκοπος, ισοδυναμεί με αδιαφορία για τα τεκταινόμενα στην Εκκλησία μας. Ποια δικαιολογία μπορεί να μας αθωώσει, ως κληρικούς, γι’ αυτή την αδιαφορία; Η Εκκλησία είναι η μάνα μας, η ζωή μας, η σωτηρία μας. Θα αδιαφορούσαμε άραγε στην περίπτωση που ερχόταν ένας στο σπίτι μας και με τη συμπεριφορά του απειλούσε την ηθική ή βιολογική ακεραιότητα των παιδιών μας; «Μείζον εστιν ώδε» (Ματθ. 12,6)
Από την άλλη, η πραγματικότητα μας λέει ότι ο κάθε άνθρωπος έχει τα χαρίσματά του, πέρα από τα όποια ελαττώματά του, τα οποία τον οδήγησαν σε κάποια καλά έργα. Το θέμα όμως δεν είναι ποιος έκανε τα περισσότερα «καλά έργα», αλλά η προσωπικότητά του. Ο Αρχιεπίσκοπος «ως πόλις επάνω όρους κειμένη» θα αποκαλύψει τον εαυτό του αργά ή γρήγορα, όχι μόνο στο περιβάλλον του αλλά και στον κόσμο ολόκληρο, γιατί τα Μ.Μ.Ε. είναι … αμίληκτα.
 Το ζητούμενο λοιπόν είναι η ανάδειξη ενός προσώπου που δεν μιλά μόνο για το Θεό αλλά ζει το Θεό, που δεν κάνει τα έργα με υστεροβουλία αλλά που αγαπά τους ανθρώπους.
Τα πιο πάνω, αν ο κάθε άνθρωπος μπορεί να τα διαισθανθεί, ο κάθε παπάς μπορεί να τα ξέρει «από πρώτο χέρι». Πώς αλήθεια, μπορεί να ηγηθεί της Εκκλησίας ο επίσκοπος που δεν έχει πονέσει την πάσχουσα ψυχή στο εξομολογητήριο, που δεν ενδιαφέρθηκε ουσιαστικά για τον παπά και την οικογένειά του, που δεν είναι πατέρας των πατέρων αλλά προϊστάμενός τους;
Αυτές οι εκλογές τονίζουν τη βαριά ευθύνη του κάθε παπά να εργαστεί γι’ ανάδειξη του αληθινού «επίσκοπου των ψυχών ημών», χωρίς ιδιοτέλεια και δειλία, που μειώνει το κύρος του έναντι των ανθρώπων αλλά και τον θέτει σε κρίσει με το Θεό. Η συνείδηση του κάθε παπά κι όχι ο επίσκοπος του θα καθορίσει ποιο θα υποστηρίξει για Αρχιεπίσκοπο.
Ίσως να μην υπήρξαν ποτέ στην ιστορία της Κυπριακής Εκκλησίας τόσης σημασίας εκλογές Αρχιεπισκόπου. Γιατί δεν πρόκειται περί προσώπου αλλά περί πνεύματος, περί της πορείας της Εκκλησίας μας. Ο ρόλος της στη σύγχρονη κοινωνία θα καθοριστεί, άμεσα ή έμμεσα, από τον αυριανό Αρχιεπίσκοπο. Το κοσμικό με το πνευματικό, η εκκοσμίκευση με τη Βασιλεία του Θεού αντιμάχονται στα πρόσωπα των ανθρώπων. Έτσι, ψηφίζοντας γι’ Αρχιεπίσκοπο άνθρωπο που έχει κοσμική αντίληψη για την Εκκλησία, είναι ως να θεωρούμε το ρόλο της Εκκλησίας ρόλο κοινωνικού εργάτη, διατηρητή των μουσειακών κτηρίων, εργαστήριο καλών και ηθικών ανθρώπων. Ψηφίζοντας γι’ Αρχιεπίσκοπο άνθρωπο που έχει την πατερική αντίληψη για την Εκκλησία είναι ως να τη θεωρούμε την πηγή της χάριτος, της σωτηρίας των ανθρώπων, που δεν μένει μόνο στη βοήθεια για τις τωρινές ανάγκες των υλικών αναγκών, αλλά προεκτείνεται στη βοήθεια για την αιώνια διάσταση του ανθρώπου.
Τελικά οι επικείμενες Αρχιεπισκοπικές εκλογές δεν θα αναδείξουν μόνο τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, αλλά θα αποκαλύψουν και την πνευματική ποιότητα του κλήρου και του λαού της Κυπριακής Εκκλησίας.
Παπά-Ανδρέας Αγαθοκλέους,
Καθηγητής - Λάρνακα |
